9x
4x
1x
1x

Matchis trots op de Devils

Wout van der Hoef
3 oktober 2017

Bijna elk jaar organiseert de AHOUD Devils een avond voor een goed doel. Dit jaar organiseren we een avondvullend event voor het Ronald McDonald huis in Nijmegen. In het seizoen 2013-2014 sierde de Stamcel donorbank zelfs het shirt van de Devils. In november 2013 werd bijna de gehele selectie van de Nijmegen Devils zelfs stamceldonor bij Europdonor Nijmegen, tegenwoordig Matchis genaamd.

Vandaag ontvingen wij van Margot van den Akker, Coördinator Donor Recruitment & Communication van Matchis, het onderstaande ingrijpende verhaal over Tom Barendregt, nadat Matchis het bericht van ons eventsteam ontving dat hun seizoenkaarten gereed waren.

Margot van den Akker:

“Wat geweldig fijn dat we dit jaar wederom seizoenkaarten aangeboden krijgen. Wij waren enkele jaren geleden het goede doel van de Devils. Bijna alle spelers zijn destijds stamceldonor geworden, echt fantastisch!

Een van de prof ijshockeyers die voordat hij naar de USA ging in Nederland gespeeld heeft, kreeg een jaar geleden te horen dat hij leukemie had. Hij heeft enkele maanden geleden in Nederland succesvol een stamceltransplantatie gehad en staat nu weer op de schaatsen. In de bijlage zijn verhaal en een foto. Jullie mogen het posten.”

Goalie Tom Barendregt

Tom Barendregt:

“Toen ik in augustus 2016 in tip-top shape vertrok naar de Verenigde Staten met mijn VWO-diploma op zak en met een prachtige kans om te ijshockeyen bij de Madison Capitols in de staat Wisconsin (USA) had ik geen idee dat mijn leven een heel andere wending zou nemen.

Op mijn 15e heb ik een jaar in Denver, VS, gewoond en gespeeld bij de Colorado Thunderbirds, dat was een fantastisch jaar: ik heb bij een host family gewoond en mogen meedraaien in een uitdagende ijshockey league.  Daarnaast ben ik daar naar school geweest.  Het jaar erna heb ik in Nederland mijn eindexamen gedaan en gehaald.  Eindelijk was de weg vrij naar de volgende stap: eerst ijshockey en vervolgens ook studie.

Op 5 september zou ik starten in Madison.  De weken ervoor had ik wat last van nachtzweten, ik had pijn in mijn stuitje en ik kreeg onverklaarbare blauwe plekken.  Van de huisarts en fysiotherapeut kreeg ik pilletjes en behandelingen die niet hielpen.  In Madison ben ik op zondag zelf naar de Emergency gegaan omdat ik de blauwe plekken en puntbloedingen niet vertrouwde en ze alsmaar toenamen.  Daar ben ik direct opgenomen en vervoerd naar het UW American Family and Children’s Hospital in Madison.  Op 4 september kreeg ik te horen: acute lymfatische leukemie (ALL).  Naar Nederland vliegen kon niet meer.  Een rare situatie: alleen in het buitenland, altijd gezond geweest, in topvorm en dan horen dat je doodziek bent en dat je de behandeling direct moet starten omdat het anders over is.  Het gaat op zo’n moment allemaal te snel om de volle omvang van wat er gebeurt, te begrijpen.  Op 10 september werd ik 18 jaar in het ziekenhuis.

Ik heb drie weken in Madison in het ziekenhuis gelegen, de chemo is direct gestart en had effect: ik werd ziek van de chemo, maar mijn bloedbeeld werd enigszins hersteld.  Toen mijn bloedplaatjes op het minimum zaten, mocht ik naar Nederland vliegen.  In Nederland ben ik in behandeling gekomen bij het Daniel den Hoed.  Ik heb een half jaar chemo gehad.  Toen kreeg ik de mogelijkheid voor een stamcel transplantatie.  Ik heb die mogelijkheid met beide handen aangenomen.  Het maakt nl. de kans op een terugval kleiner.  ALL is moeilijk te behandelen en een transplantatie geeft meer kans op overleving op de lange duur.  Mijn zusje van 14 was te jong om donor te zijn.  Het Daniel den Hoed kwam met goed nieuws: er was een passende donor gevonden via Matchis!

Maart 2017 was het zover: na een zware chemo en volledige lichaamsbestraling, kreeg ik mijn nieuwe stamcellen!  Je voelt er niets, van maar het is erg spannend.  Na 10 dagen begonnen de nieuwe stamcellen te werken en verbeterde mijn bloedbeeld.  Ik ben nu herstellende van de transplantatie, elke dag een stapje vooruit.  Ik ben er nog niet, maar deze nieuwe kans is iets waar ik dankbaar voor ben. Het idee dat iemand voor mij die stamcellen heeft afgestaan is bijzonder.  Ik zou de donor graag bedanken, maar de donor is anoniem.  Wellicht leest de donor dit een keer en realiseert zij/hij zich wat een betekenis dit voor mij heeft.  Het is moeilijk te omschrijven.

Wat mij is gebeurd, kan iedereen gebeuren.  Bekijk mijn foto’s: dit had jij kunnen zijn.  Ben jij gezond?  Wordt stamceldonor en maak het verschil.  Het kan ons allemaal overkomen, zo’n ziekte.  Mijn familie, vrienden, bekenden hebben zich inmiddels aangemeld.

Bedankt donor, ik ga mijn leven resetten en genieten van mijn nieuwe kans!”

Hoofdsponsoren